Over

Wees nu maar stil, huil maar niet meer
Jouw bittere tranen, ik ben wel bewogen
Maar wil het niet meer

Je huilt al zolang, zoveel jaren nu al
Wanneer is het over, dit tranendal
Het leven gaat door, en jij moet mee
Ik snap je echt wel, maar ik kan er niets mee

Zeggen de mensen; Kop op, het duurt al zo lang
Sterk jezelf, in je eigen belang!

Laat ze maar praten, ik huil met je mee
Nee, ik ben geen priester, dominee of zo
Ik ben ook moeder en verloor mijn zoon

© Mieke Kroonen

Extra informatie

Afscheidsgedichten