Lieve dappere Nick*

Wat hebben we van je gehouden
nog in de veiligheid van mijn schoot
wat hebben we van je genoten
van ieder schopje en elke stoot

Veel te plotseling en veel te vroeg
moest ik je alweer laten gaan
veel te snel en veel te vlug moest jij
op je eigen beentjes leren staan

Zo klein je was ging je in gevecht
vol met kracht en dapperheid
vocht je voor twee dagen
deze harde ongelijke strijd

We zagen je knokkend voor leven
vol slangen tegen je kleine lichaam aan
maar hier kunnen we toch niet spreken
van een vol menswaardig bestaan

We hebben je toen toegefluisterd:
“Schat, van ons mag je vliegen
naar een beter en mooier leven
wij zullen je zacht in slaap gaan wiegen”

En in mijn armen mocht je slapen
dat is alles wat wij je konden geven
Maar in ons harten
zul je eeuwig verder mogen leven

© Marion Middendorp

Extra informatie

Afscheidsgedichten