Herinneringen

‘k Zit hier achter mijn gordijntje
Al mijn kind’ren zijn al groot
Maar jij blijft nog steeds mijn kleintje
Want toen je zes was ging je dood

Jij was zes, ik ben nu tachtig
Wie leeft er nog met jouw bestaan
Vandaag ben ik weer langzaam
lopend naar je oude graf gegaan

Maar waarom kom ik steeds weer hier
als ik jou hier toch niet meer vind
dan denk ik liever aan ’t plezier
toen jij nog leefde, lieve kind.

‘k ben dankbaar dat ik jou mocht dragen
En naast je stervensbed mocht staan
Toen jij nog wakker was bij vlagen
Tot je naar Gods huis mocht gaan
was ik getuige van je dromen
Van je reizen en je strijd
Tot het moment dat je mocht komen
Op de vastgestelde tijd

Toen heb ik voor je gezongen
En ben je zachtjes heengegaan
Is het langzaam doorgedrongen
Dit was het eind van jouw bestaan

© Mieke Kroonen

Extra informatie

Afscheidsgedichten